HISTAMINA

Histamina odgrywa główną rolę jako mediator procesów zapalnych. Ponieważ kojarzy się głównie z przebiegiem alergii, przyjęło się myśleć o niej jako o wrogu odpowiedzialnym za całe zło i swędzenie.

Leki antyhistaminowe przedstawia się natomiast jako receptę na wszystko. Czy słusznie?

Histamina – nie taka zła, jak ją nam alergicy malują.

 

Zacznijmy od tego, że rolą histaminy jest chronić organizmy – nasze i zwierząt.

Jako część odpowiedzi immunologicznej na obce patogeny, histamina jest wytwarzana i magazynowana przez bazofile i mastocyty. Z nich zostanie uwolniona natychmiast, gdy dojdzie do urazu, reakcji alergicznej, stanu zapalnego lub kontaktu z chemikaliami.

U zdrowego psa, gdy nic złego się nie dzieje, również jest produkowana. Ba! Jest niezbędna.

Odpowiada chociażby za zrównoważenie poziomów soli, potasu i wody w organizmie.

Braki histydyny, czyli prekursora histaminy mogą też odpowiadać za spadki wagi ciała i stężenia hemoglobiny w osoczu.

Histydyna to aminokwas glukogenny, który może być wykorzystany w syntezie glukozy z tzw. prekursorów niecukrowych.

Poza histaminą jest również prekursorem anseryny i karnozyny (jej braki to np. sarkopenia, niewydolność serca, ale i większość degeneracji związanych z procesem starzenia).

Nie pojmujmy więc błędnie roli histaminy i obecności histydyny w diecie tylko jako zapalników, z którymi należy walczyć dla zasady.

 

Histamina staje się problematyczna jedynie wówczas, gdy jest jej zbyt dużo. 

A będzie jej za dużo w dwóch przypadkach:

  1. gdy w diecie pojawi się nadmiar żywności odpowiedzialnej za powstawanie reakcji anafilaktoidalnych (wstrząs niealergiczny).
  2. gdy organizm samoczynnie podejmie walkę z jakąś substancją drażniącą.

Wtedy dopiero zauważamy efekt jej działania w postaci:

  • obrzęków
  • krostek, bąbli czy ogólnie: pokrzywki
  • zaczerwienienia
  • nasilenia świądu
  • nasilenia bólu
  • biegunek

Tak więc zapamiętajcie jedno:

To nie histamina jest problemem. To jej nadmiar sygnalizuje problem!

 

Podanie leku antyhistaminowego w momencie wystąpienia nasilonych objawów ma za zadanie w TYM KONKRETNYM MOMENCIE ulżyć Waszemu psu.  W stanach ostrych podaje się lek antyhistaminowy najczęściej w obecności sterydu.

Jednak zapamiętajcie - atak alergiczny czy nietolerancja to nie grypa.

Sam lek czy kombo ze sterydem nie jest mieszanką LECZĄCĄ Waszego psa z alergii!

Ulga, jaką niesie ze sobą podanie leku antyhistaminowego czy miksu ze sterydami to jedynie czas ugrany po to, byście mogli zrobić porządek w diecie, środowisku czy wdrożyć wzmożoną pielęgnację!

Stąd już rozumiecie, skąd na grupach liczne posty o niepowodzeniu w terapii. Czemu Opiekunowie tak często piszą, że po odstawieniu sterydu czy leków antyhistaminowych problem powrócił. Co gorsze - często wrócił w znacznie ostrzejszej formie.

Po prostu nie wykorzystali ugranego czasu na wyeliminowanie czynnika, który sprawił, że histamina zaczęła działać, powodując świąd czy wysypkę.

Nie popełniaj tego błędu!

 

Nadmiar histaminy w diecie – czyli pseudo-alergia.

Histamina może spowodować pojawienie się objawów uczulenia u wrażliwych psów, nawet wtedy, gdy nie doszło do kontaktu z alergenem.

Spożywana wraz z pokarmem w dużych ilościach może doprowadzić do "pseudo-alergii", gdyż objawy będą dokładnie takie same, m.in. pokrzywka, opuchlizna i świąd,

Możemy wyróżnić

  1. żywność bogatą w histaminę:
  • pomidory
  • szpinak
  • wołowina
  • wątroba wieprzowa,
  • świeże skorupiaki
  • tuńczyk
  • suszona kiełbasa
  • ser
  1. żywność powodującą uwalnianie histaminy:
  • czekolada
  • truskawki
  • ryby
  • wieprzowina
  • jaja

 

Ekspozycja na histaminę pochodzącą z pożywienia może być tak wysoka, że wysypka dzieje się sama.

Jeśli więc robisz wszystko, a Twój pies nadal się drapie, zwróć uwagę na obecność w diecie wyżej wymienionych składników i zdecydowanie je ogranicz. A najlepiej w pierwszym kroku usuń.

W następnym kroku zbilansuj na nowo dietę tak, by nie doprowadzić ze skrajności w skrajność – z nadmiaru, do niedoboru.

 

Reakcja alergiczna a histamina

 

Po ekspozycji na działanie substancji niepożądanej, zarówno u ludzi, jak i u psów, organizm w odpowiedzi produkuje znaczne ilości histaminy.

O ile w przypadku alergenów pokarmowych eliminacja jest stosunkowo prosta, o tyle problemem może być całkowite wyeliminowanie ekspozycji na alergeny wziewne.

Ale nawet w tym przypadku zdecydowanie największą poprawę jakości życia zwierzęcia uzyskuje się poprzez:

  • odpowiednio dopasowaną pielęgnację,
  • zmniejszenie ilości alergenu w środowisku domowym psa
  • oraz dietoterapię.

W tym przypadku poprzez dietę możemy wyeliminować alergeny krzyżowe ( patrz np.: kurczak alergizujący krzyżowo z trawami i zbożami oraz roztoczami), ale także dostarczyć składników odżywczych wzmacniających osłabiony układ odpornościowy.

W przypadku, gdy eliminacja alergenów do poziomu, w którym pies przestaje reagować objawami jest nie możliwa - wówczas można rozważyć wsparcie lekami antyhistaminowymi.

O skuteczności tego rozwiązania i alternatywach przeczytasz w 2 części.

 

Podsumowanie

PO PIERWSZE – ELIMINACJA

Bez względu na to, czy walczycie:

  • z alergią,
  • nadwrażliwością na pokarm
  • nadwrażliwością na samą histaminę,

podstawą działania ZAWSZE jest pozbycie się źródła problemu.

ZAWSZE zaczynasz od eliminacji substancji drażniącej lub nadmiaru histaminy z diety!

 

Leki antyhistaminowe blokują komórki organizmu przed otrzymaniem histaminy, ale NIE USUWAJĄ PRZYCZYNY pierwotnego problemu.

Pomogą Ci zwalczyć objaw, ale bez kompleksowego działania szanse na powodzenie terapii są niewielkie.

Innymi słowy - lek antyhistaminowy nie wykona za Ciebie roboty.

 

Jeśli masz problem z przeprowadzeniem prawidłowej eliminacji lub dietą – zajrzyj tutaj.

Jeśli chcesz przeczytać część 2 i dowiedzieć się więcej o roli leków antyhistaminowych w terapii, ich działaniu oraz alternatywom – kliknij tu.

Źródełko

  1. Choroby alergiczne psów – Pascal Prelaud
  2. Treatment of canine atopic dermatitis: 2015 update guidelines from ICADA
  3. Small Animal Clinical Nutrition, 5th Edition, Michael S. Hand i inni
  4. Terapia pożywieniem -Joerg Kastner
  5. Wprowadzenie do ogólnej i klinicznej immunologii weterynaryjnej - J.Wiśniewski, A.K. Siwicki, M.Wiśniewska
  6. Veterinary Immunology - Principles nad Practice, Second edition - M.J.Day

Podobają Ci się moje treści?

Zapisz się do newslettera i pozostań na bieżąco.

Dzięki zapisowi nie przegapisz również informacji o materiałach i szkoleniach dostępnych tylko w Akademii Zdrowie. NATURALNIE!

W tej zamkniętej strefie pojawiać się będą dodatkowe artykuły, szkolenia, webinary i inne materiały edukacyjne, przygotowane z myślą o Tobie i Twoim psie!

Zainteresowany?

take control

Dołącz do Akademii Zdrowie.Naturalnie!